16 Ιανουαρίου 2011

Λανθάνειν

Μια φορά κι έναν καιρό ο τύπος που κρύβεται πίσω από το card fan του avatar υπήρξε μαθητής της Β' Λυκείου. Είχε αλλάξει σχολείο στην Α' Λυκείου και είχε ήδη καταφέρει να γίνει πρωταγωνιστής σκίτσου το οποίο απεικόνιζε το κεφάλι του εντός γλάστρας, να απολαμβάνει το καθαρό νερό, τον αέρα και τον ήλιο σαν ένα υγιές φυτό! Στη Β' Λυκείου λοιπόν και έχοντας επιλέξει την Θετική Κατεύθυνση μαθημάτων είχε σαν καθηγητή τον τότε υποδιευθυντή του σχολείου ο οποίος ήταν φυσικός.

Στο πρώτο διαγώνισμα του τετραμήνου με θέμα τα ιδανικά αέρια υπήρχε θέμα το οποίο περιέγραφε αέριο που βρισκόταν στην κατάσταση Α, μεταβαίνει στην Β, εν συνεχεία στη Γ, ύστερα στη Δ και τέλος πίσω στην Α και ζητείτο να σχεδιαστούν διαγράμματα που να απεικονίζουν της μεταβάσεις αυτές. Αυτά αποτελούνταν από άξονες με εμφανή τα μεγέθη (check), 4 σημεία Α,Β,Γ,Δ που αντιστοιχούν στις καταστάσεις (check), καμπύλες τις σωστής μορφής (ισόχωρες, ισοβαρείς, ισόθερμες, αδιαβατικές) που να υποδεικνύουν πως γίνονται αυτές οι μεταβάσεις (check) και ασφαλως βελάκια πάνω στις καμπύλες από το Α στο Β, από το Β στο Γ και ούτω καθεξής.

Ο απίθανος αυτός τύπος παρέλειψε να βάλει τα βελάκια αυτά με αποτέλεσμα από τις 4 μονάδες με τις οποίες εβαθμολογείτο το θέμα να λάβει μόνον τη μία. Στη "δικαιολογημένη" του διαμαρτυρία "μα όλα τα άλλα είναι σωστά!" η απάντηση που έλαβε άλλαξε για πάντα τη ζωή του και την μνημονεύει συχνά έκτοτε!

Δυστυχώς η μνήμη έχει προδώσει το γράμμα αλλά όχι το πνεύμα αυτής. Ο καθηγητής λοιπόν επισήμανε στον αλαζόνα νέο ότι ο προσδιορισμός του κόστους του λάθους ήταν στη διακριτική ευχέρεια του ιδίου του οποίου ο ρόλος εν προκειμένω ήταν ακριβώς να αξιολογήσει τον μαθητή του. "Εγώ δεν θα κάνω τον μπακάλη" είπε. "Τόσο έκρινα ότι κοστίζει αυτό το λάθος, τόσο σού 'κοψα. Αν θέλεις όλες τις μονάδες να απαντάς τις ερωτήσεις σωστά, ώστε να μην μπορεί κανείς να σου κόψει τίποτα!".

Έκτοτε ο μαθητής ουδέποτε επέμεινε σε τεχνάσματα "μπακαλικής" για να εισπράξει καλύτερη αξιολόγηση σε εργασία που δεν ήταν αψεγάδιαστη. Αυτό του έδωσε επίσης την αυτοπεποίθηση να κρίνει και ο ίδιος σύμφωνα με τη δική του κρίση και ήσυχη τη συνείδησή του έναντι παρόμοιων τεχνασμάτων , τόσο όταν μια τέτοια κρίση έχει ως αναφορά μια "σωστή" απάντηση, όσο και όταν επαφίεται καθαρά στην προσωπική του άποψη.

(Η επιλογή της εικόνας δεν χρειάζεται αιτιολόγηση για όσους γνωρίζουν!)

2 σχόλια:

  1. Όταν από την εκφώνηση κιόλας της άσκησης είναι σαφές ότι από την κατάσταση Α μεταβαίνεις στη Β, από τη Β στη Γ κ.ο.κ, η επισήμανση των βελακίων πάνω στις καμπύλες, καίτοι βοηθητική, δεν είναι απαραίτητη. Το πόσο θα σου χρεώσει την παράληψη αυτή ο αρμόδιος είναι προφανώς (εξ ορισμού) στη διακριτική του ευχαίρεια, αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν μπορείς να αξιολογήσεις κι εσύ τη δική του αξιολόγηση και να τον κρίνεις ως κόπανο. Κόπανος εδώ σημαίνει κάποιον που αγνοεί την ουσία ενός έργου και το απορρίπτει λόγω μιας τυπικότητας ή έστω κάποιας ατέλειας ασήμαντης ως προς το νόημα του έργου.
    Επομένως, συμφωνώ με το πνεύμα της σκέψης σου ως προς το ότι ο καθένας έχει την τελική ευθύνη της κάθε πράξης/έργου του και οφείλει προς τον εαυτό του την τελειότητα, όμως και ο τρόπος με τον οποίο ο αξιολογητής αποτιμά την πράξη/έργο, με μεγαλοθυμία ή μικροψυχία, με εξέταση επί της ουσίας ή εμμονή στον τύπο, εν τέλει με "δικαιοσύνη" ή σκοπιμότητα ή και αδιαφορία, τελικά καταδεικνύει και το ποιόν του ίδιου του αξιολογητή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ασφαλώς και μπορείς να τον αξιολογήσεις κι εσύ τον αξιολογητή σου με τη σειρά σου και είναι μάλιστα τα δικά σου κριτήρια που θα δώσουν σε όλο το περιστατικό το τελικό χρώμα. Μετά από μια τέτοια εμπειρία μπορείς να τρώγεσαι μέσα σου για την αδικία του σύμπαντος ή να ερμηνεύσεις ότι εν προκειμένω τα βελάκια ήταν δευτερευούσης σημασίας και το μάθημα περιστρεφόταν γύρω από πιο σημαντικά και αδιόρατα θέματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή